लपेटून कोवळी वस्त्रे उन्हाची
कुठे चालली सखी ही धुक्याची...
उभा डोंगरी निळा सखा गं,
लाजून जाय किनार ढगाची...
ऐन भराचा हा रान फुलोरा,
गळा तहान गं सात जन्मांची...
तुझ्या पावलांना सांभाळ राणी,
उडून जाईल झोप अंगणाची...
वाटेत लागेल गाव स्वप्नांचा,
मिटू नको गं कवाडे मनाची...
-स्मिता.
